Czas w historii – zapis dat

      Możliwość komentowania Czas w historii – zapis dat została wyłączona

Czas w historii liczymy w latach, stuleciach (wiekach) i tysiącleciach. Czasem, gdy mówimy o wydarzeniach szczególnie ważnych podajemy także daty dzienne (dzień, miesiąc i rok).

Zapis dat
Daty roczne zapisuj cyframi arabskimi. Wieki i tysiąclecia zapisuj cyframi rzymskimi.

Przykłady:
“Teraz jest rok 2016.”
“Żyjemy w XXI wieku.”
“Żyjemy w III tysiącleciu (naszej ery).”

Jeżeli podajesz czas z dokładnością do połowy stulecia, używaj cyfry arabskiej lub po prostu liczebnika.

Przykłady:
“Teraz mamy 1. połowę XXI wieku.”
“Teraz mamy pierwszą połowę XXI wieku.”

Dla większej dokładności używa się też określeń “początek” (“zaranie”) i “koniec” (“schyłek”) wieku albo roku.

Przykłady:
“Żyjemy na początku XXI wieku.”
“Żyjemy u zarania III tysiąclecia.”

Nasz kalendarz oparty jest o umowny czas urodzenia Jezusa Chrystusa. Umowny, bo na pewno nie miało to miejsca 2016 lat temu, tylko kilka lat wcześniej. O wydarzeniach sprzed tej umownej daty mówimy, że nastąpiły “przed Chrystusem” lub “przed naszą erą” (w skrócie “p.n.e.”), zaś o wydarzeniach późniejszych – w “naszej erze” (“n.e.”). W praktyce takie rozróżnienie stosujemy tylko przy datowaniu wydarzeń z prehistorii lub starożytności. O wydarzeniach ze średniowiecza i późniejszych nie mówimy więc, że są “naszej ery”, chyba że groziłoby to pomyłką.

Przykłady:
“Juliusz Cezar został zamordowany w 44 r. p.n.e.” (dodajemy zwrot “p.n.e.”)
“Cesarstwo rzymskie podzielono w 395 r. n.e.” (dodajemy zwrot “n.e.”, ponieważ mimo zmiany ery nadal mówimy o starożytności)
“Bitwa pod Grunwaldem odbyła się w 1410 r.” (nie dodajemy zwrotu “n.e.”, bo wydarzenie to miało miejsce w średniowieczu)
“Ta książka mówi o wydarzeniach z II tysiąclecia naszej ery.” (musimy dodać “naszej ery”, bo inaczej zdanie byłoby niezrozumiałe)