Przyczyny upadku cesarstwa rzymskiego (476)

      Możliwość komentowania Przyczyny upadku cesarstwa rzymskiego (476) została wyłączona

W V w. n.e. upadło cesarstwo zachodniorzymskie. Wydarzenie to uznawane jest za koniec epoki starożytnej i początek średniowiecza.

Przyczyny wewnętrzne (dotyczące samego cesarstwa – jego ludności, władz, armii itp.):
– pokój i względny dobrobyt do II w. n.e. – obojętność Rzymian na sprawy publiczne
– niechęć Rzymian do służby w armii – zastępowanie ich mieszkańcami prowincji
– rozluźnienie dyscypliny żołnierzy (np. zgoda na zakładanie rodzin) – osłabienie armii
– częste zmiany cesarzy, najczęściej usuwanych siłą (wojny domowe)
– panowanie okrutnych, często szalonych cesarzy
– przejmowanie przez Rzymian zwyczajów i wierzeń innych ludów (synkretyzm)
– rozprzestrzenienie się chrześcijaństwa (dystans wobec spraw doczesnych, pacyfizm)
– budowa nowej stolicy – Konstantynopola (stopniowy podział państwa na dwie części)

395 – podział na cesarstwo zachodnie (stolicą Mediolan, potem Rawenna, choć formalnie nadal Rzym) i wschodnie (stolicą Konstantynopol).

Przyczyny zewnętrzne (dotyczące sąsiadów cesarstwa):
– wielka wędrówka ludów (uciekających przed Hunami z Azji do Europy)
– dopuszczenie do osiedlania się barbarzyńców na terenie imperium
– uzależnienie cesarzy od barbarzyńców, broniących Rzym przed innymi barbarzyńcami
– najazdy Hunów (Attyla) i plemion germańskich

476 – obalenie ostatniego ces. Romulusa Augustulusa przez germańskiego wodza Odoakera i odesłanie insygniów cesarskich do Konstantynopola (koniec imperium i starożytności)

Upadło cesarstwo zachodnie (Rzym) – wschodnie przetrwało jeszcze prawie 1000 lat.

[podstawa programowa gimnazjum: 5.4.]

Ciekawe? Przydatne? Podziel się, udostępnij!
Share on Facebook
Facebook
Tweet about this on Twitter
Twitter
Share on LinkedIn
Linkedin